Casa Bartuelo, położona w północnej Asturii w pobliżu Cabo Peñas, to wielopokoleniowa asturyjska Casería, będąca przykładem samowystarczalnego modelu rolnictwa, który łączy produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym hodowlę koni i bydła mięsnego na pastwiskach. Ta rodzinna posiadłość o powierzchni 100 hektarów łączy uprawę warzyw sezonowych, tradycyjnej fasoli i roślin pastewnych, produkując własne siano i optymalizując lokalne zasoby, jednocześnie promując zaangażowanie społeczności poprzez bezpośrednią sprzedaż i przetwórstwo w gospodarstwie. Rodzina kładzie duży nacisk na ciągłość pokoleniową, zapewniając zaangażowanie młodszych członków w zarządzanie gospodarstwem i utrzymanie rodzinnego dziedzictwa.

W produkcji zwierzęcej dominują bydło mięsne rasy Asturiana de los Valles, sprzedawane pod chronionymi oznaczeniami geograficznymi, oraz konie rasy Hispano-Bretón hodowane na mięso. Zarządzanie stadem obejmuje sezonowe przenoszenie zwierząt do Estremadury w celu dostosowania się do wilgotnego klimatu i stromego terenu północnej Hiszpanii. Konie są utrzymywane w pięciu grupach pastwiskowych, uzupełnianych kiszonką kukurydzianą produkowaną w gospodarstwie, koncentratem sojowym i sianokiszonką owsianą, a składniki odżywcze są regularnie analizowane i optymalizowane przez agronomów i weterynarzy zrzeszonych w spółdzielni.

Zarządzanie zdrowiem łączy strategiczne, rzadkie odrobaczanie z kontrolą pasożytów zewnętrznych, wykorzystując rozległe pastwiska, na których zwierzęta mogą swobodnie się poruszać, aby w naturalny sposób zakłócić cykl życia pasożytów. Casa Bartuelo pokazuje, w jaki sposób tradycja, dywersyfikacja, zrównoważone wykorzystanie zasobów i strategie zorientowane na rynek wzmacniają odporność, rentowność oraz skuteczny transfer wiedzy i obowiązków między pokoleniami w rodzinnych przedsiębiorstwach rolniczych.

Gospodarstwo to pokazuje, w jaki sposób dywersyfikacja działalności może być kluczowym czynnikiem wpływającym na odporność. Rolnicy podkreślają znaczenie tworzenia wielu źródeł dochodów w celu wzmocnienia zarówno stabilności ekonomicznej, jak i wydajności operacyjnej struktury Casería. Ich model integruje produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym hodowlę bydła mięsnego i koni, w ramach samowystarczalnego systemu o obiegu zamkniętym, który optymalnie wykorzystuje dostępne zasoby.

Cel rozwiązania

Dywersyfikacja działalności rolniczej jest skutecznym sposobem na zmniejszenie ryzyka gospodarczego i zwiększenie odporności. Łącząc podstawową działalność, taką jak hodowla zwierząt, z działalnością uzupełniającą, taką jak produkcja roślinna (w tym warzywa sezonowe, tradycyjna fasola faba i verdina oraz pasza dla zwierząt), oraz organizując wycieczki z przewodnikiem po gospodarstwie, rolnicy mogą stworzyć wiele powiązanych ze sobą źródeł dochodów.

Takie podejście nie tylko poprawia efektywność wykorzystania zasobów, ale także pomaga ustabilizować dochody w różnych porach roku i złagodzić wahania rynkowe, przyczyniając się do stworzenia bardziej zrównoważonego i elastycznego systemu rolnego.

Korzyści

• Odporność ekonomiczna: wiele źródeł dochodów zmniejsza zależność od jednego rynku.
• Efektywne wykorzystanie zasobów: grunty, obiekty i siła robocza służą wielu celom.
• Ograniczenie ryzyka: dywersyfikacja stanowi zabezpieczenie przed sezonowymi lub sektorowymi spadkami koniunktury.
• Zwiększona widoczność: agroturystyka i działania edukacyjne przyciągają nowych odbiorców i klientów.
• Tworzenie miejsc pracy: dodatkowe usługi sprzyjają lokalnym możliwościom zatrudnienia.
• Zwiększona zrównoważoność: integracja agroleśnictwa i praktyk cyrkularnych wspiera cele środowiskowe.

Wady/potencjalne wyzwania

• Zwiększona złożoność: zarządzanie różnorodnymi działaniami wymaga szerszych umiejętności i silnej koordynacji.
• Wyższe nakłady początkowe: może być konieczna inwestycja w infrastrukturę, szkolenia i certyfikaty.
• Czasochłonność i pracochłonność: dywersyfikacja może nadwyrężyć ograniczone zasoby siły roboczej.

To gospodarstwo, asturyjska Casería, pokazuje siłę silnej marki i tożsamości rodzinnej budowanej przez pokolenia. Ten spójny i autentyczny wizerunek budzi głębokie poczucie dumy, przynależności i ciągłości, stanowiąc podstawę prężnego przedsiębiorstwa rolnego.

Cel rozwiązania

Silna i autentyczna tożsamość pomaga gospodarstwu wyróżnić się na rynku, budować lojalność klientów i zapewnić ciągłość międzypokoleniową. Gdy jest zakorzeniona w wartościach rodzinnych, wzmacnia również wiarygodność, wspiera więzi społeczności wiejskiej i gwarantuje, że decyzje biznesowe są zgodne z długoterminową zrównoważoną rozwojem, a nie krótkoterminowym zyskiem.

Korzyści

• Wyróżnienie na rynku: rozpoznawalna, autentyczna marka pomaga gospodarstwu wyróżnić się na konkurencyjnych rynkach.
• Zaufanie i lojalność klientów: przejrzystość i osobisty związek z historią rodziny zwiększają wiarygodność.
• Ochrona dziedzictwa: branding prowadzony przez rodzinę pomaga zachować lokalną kulturę, tradycje i rzemieślnicze praktyki.
• Ciągłość i sukcesja: wspólna tożsamość i wartości ułatwiają przejście międzypokoleniowe i stabilność biznesową.
• Zaangażowanie społeczności: silna reputacja rodziny sprzyja współpracy i wzmacnia więzi z lokalnymi interesariuszami.
• Potencjał wartości dodanej: branding może wspierać pozycjonowanie premium w oparciu o jakość, pochodzenie lub deklaracje dotyczące zrównoważonego rozwoju.

Wady/potencjalne wyzwania

• Zachowanie autentyczności: wraz z rozwojem gospodarstwa trudno jest pozostać wiernym swoim wartościom, jednocześnie wprowadzając innowacje.
• Sukcesja przywództwa: przekazanie zarówno działalności, jak i tożsamości marki kolejnym pokoleniom wymaga uzgodnienia i planowania.
• Wymagania dotyczące zasobów: budowanie i utrzymanie marki wymaga czasu, umiejętności komunikacyjnych i inwestycji finansowych.
• Wrażliwość na reputację: marki rodzinne są w dużym stopniu uzależnione od postrzegania przez opinię publiczną, więc popełnione błędy mogą szybko wpłynąć na utratę zaufania.
• Równowaga między tradycją a innowacją: nadmierne przywiązanie do tradycji może utrudniać dostosowanie się do nowych rynków lub oczekiwań konsumentów.

Duża powierzchnia pastwisk tej farmy (20 ha) pozwala na racjonalną strategię odrobaczania koni z niską częstotliwością, polegającą na podawaniu leków raz w roku, zazwyczaj między październikiem a listopadem, kiedy zmniejsza się presja pasożytów i aktywność pastwiskowa.

Dodatkowo, kiedy konie wracają z Estremadury (450 ha) przed latem, przechodzą protokół sanitarny, który obejmuje dezynfekcję i leczenie przeciwko pasożytom zewnętrznym, zwłaszcza kleszczom.

Cel rozwiązania

Wdrożenie tego rozwiązania pomaga ograniczyć rozwój odporności na środki przeciwrobacze poprzez unikanie niepotrzebnych zabiegów, dostosowuje odrobaczanie do rzeczywistego narażenia koni na pasożyty na dużych, dobrze zarządzanych pastwiskach oraz wspiera ogólny stan zdrowia koni poprzez połączenie zwalczania pasożytów wewnętrznych z ukierunkowanymi środkami przeciwko szkodnikom zewnętrznym; zwiększa również długoterminową zrównoważoną produkcję i obniża koszty, co czyni je skutecznym podejściem dla ekstensywnych systemów hodowli koni.

Korzyści

• Zmniejsza długoterminowe koszty leków
• Minimalizuje narażenie koni na niepotrzebne leki
• Pomaga zapobiegać rozwojowi odporności na środki przeciwrobacze
• Zmniejsza ryzyko przedostawania się pozostałości leków do gleby i wody
• Wspiera różnorodność biologiczną, w tym chrząszcze gnojowe i faunę glebową
• Promuje bardziej przyjazne dla środowiska praktyki wypasu

Wady/potencjalne wyzwania

• Wyższe koszty początkowe związane z badaniami diagnostycznymi (np. analizy kału, testy ELISA) i wymogami operacyjnymi, takimi jak pobieranie próbek i prowadzenie dokumentacji — mimo że działania te nie są obecnie częścią rutynowych czynności gospodarstwa.

Gospodarstwo to pokazuje pozytywne skutki przetwarzania w gospodarstwie i bezpośredniej sprzedaży. Dzięki zarządzaniu własnym małym zakładem przetwórczym, produkcji wołowiny i tradycyjnych produktów, takich jak chorizo, oraz bezpośredniej sprzedaży na lokalnych rynkach i dobrze zaprojektowanej stronie internetowej, rolnicy wzmocnili swoje relacje z konsumentami. Takie podejście tworzy wartość dodaną, przejrzystość i odporność, zapewniając, że korzyści z produkcji pozostają w społeczności wiejskiej.

Cel rozwiązania

Przetwarzanie i sprzedaż własnych produktów pozwala rolnikom uzyskać większą wartość z surowców, zdywersyfikować dochody i nawiązać bezpośrednie relacje z klientami. Takie podejście zmniejsza zależność od pośredników, zwiększa identyfikowalność produktów i umożliwia rolnikom opowiadanie swojej historii poprzez autentyczne produkty wysokiej jakości. Strategia ta promuje krótkie łańcuchy dostaw, żywotność obszarów wiejskich i zaufanie konsumentów do lokalnych systemów żywnościowych.

Korzyści

• Wartość dodana: przetwarzanie mięsa lub produktów pochodnych zwiększa marże zysku i różnorodność produktów.
• Bliższy kontakt z konsumentami: sprzedaż bezpośrednia sprzyja budowaniu zaufania, przejrzystości i lojalności poprzez osobisty kontakt i opowiadanie historii.
• Niezależność rynkowa: mniejsze uzależnienie od dużych dystrybutorów i zmiennych cen rynkowych.
• Widoczność marki: lokalne rynki i obecność w Internecie zwiększają rozpoznawalność i wiarygodność.
• Wpływ na lokalną gospodarkę: zatrzymanie większej części dochodów na obszarach wiejskich wspiera zrównoważony rozwój społeczności.
• Zróżnicowanie produktów: pozwala gospodarstwu podkreślić cechy jakościowe, pochodzenie i dobrostan zwierząt.

Wady/potencjalne wyzwania

• Wymogi regulacyjne: normy dotyczące bezpieczeństwa żywności, etykietowania i identyfikowalności wymagają ścisłego przestrzegania i monitorowania.
• Inwestycje i infrastruktura: zakłady przetwórcze wymagają kapitału, sprzętu i konserwacji.
• Wiedza techniczna: bezpieczne przetwarzanie, pakowanie i marketing wymagają określonych umiejętności i ciągłego szkolenia.
• Czas i nakład pracy: marketing bezpośredni nakłada na rolników dodatkowe obowiązki administracyjne i związane z obsługą klientów.
• Zasięg rynkowy: budowanie obecności w Internecie lub stałej lokalnej klienteli wymaga czasu i wysiłku w zakresie komunikacji.